Ebu Hureyre (r.a.) anlatıyor: Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki : << Nefsim kudret elinde olan Zât-ı Zülcelâl’e yemin ederim ki! Meryem oğlu İsâ’nın, aranıza (bu şeriatle hükmedecek) adâletli bir hâkim olarak ineceği, istavrozları kırıp, hınzırları öldüreceği, cizyeyi (Ehl-i Kitap’tan) kaldıracağı vakit yakındır. O zaman, mal öylesine artar ki, kimse onu kabul etmez; tek bir secde, dünya ve içindekilerin tamamından daha hayırlı olur.>> Sonra Ebû Hureyre der ki: Dilerseniz şu ayeti okuyun: “Kitap ehlinden hiçbir kimse yoktur ki, ölümünden önce onun (İsa’nın) hak peygamber olduğuna iman etmesin. Kıyâmet gününde ise İsa onlar aleyhine şâhitlik edecektir” (Nisa 159). (1)
Hz. Câbir (r.a.) anlatıyor: Resûlullah (s.a.s.) buyurdular ki:
“Ümmetimden bir grup, hak için muzaffer şekilde mücadeleye Kıyâmet gününe kadar devam edecektir. O zaman İsa İbnu Meryem de iner. Bu müslümanların reisi: <Gel bize namaz kıldır!> der. Fakat Hz. İsa (a.s.): <<Hayır! der, Allah’ın bu ümmete bir ikramı olarak siz birbirinize emirsiniz! >>” (2)
İbnu Mes’ûd (r.a.) anlatıyor: Resûlullah (s.a.s.) buyurdular ki:
“Dünyanın tek günlük ömrü bile kalmış olsa Allah, o günü uzatıp, benden bir kimseyi o günde gönderecek.” İbnu Mes’ûd yahut da Resûlullah (s.a.s.) şöyle buyurmuştu der: <…Ehl-i beytimden birini ki bu zâtın ismi benim ismime uyar, babasının ismi de babamın ismine uyar. Bu zât, yeryüzünü, eskiden cevr ve zulümle dolu olmasının aksine adalet ve hakkâniyetle doldurur.> (3)
Ümmü Seleme (r.a.hâ) anlatıyor: Resûlullah (s.a.s.) buyurdular ki: “Mehdî benim zürriyetimden, kızım Fâtıma’nın evlatlarındandır.” (4)
Ebu İshâk anlatıyor: Hz. Ali (r.a.) , oğlu Hasan (r.a.)’a baktı ve: “Bu oğlum, Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’ın tesmiye buyurduğu üzere Seyyid’dir. Bunun sulbünden peygamberinizin adını taşıyan biri çıkacak. Ahlâkı yönüyle peygamberinize benzeyecek; yara-tılışı yönüyle ona benzemeyecek” dedi ve sonra da yeryüzünü adaletle dolduracağına dair gelen kıssayı anlattı.” (5)
*** ( Bu yazı 2005 yılından önce yazıldı )
Hasan Kuş
——————————————–
(1) Buhârî, Büyû’ 102, Mezâlim 31, Enbiya 49.; Müslim, İman 242, (155).; Ebû Dâvûd, Melâhim 14, (4324).; Tirmîzî, Fiten 54, (2234).
(2) Müslim, İman 247.
(3) Ebû Dâvâd, Mehdî 1, (4282); Tirmîzî, Fiten 52, (2231, 2232).
(4) Ebû Dâvûd, Mehdî 1, (4284).
(5) Ebû Dâvûd, Mehdî 1, (4290).