Last updated on September 11, 2024
Bitmek bilmeyen bir sevda,
Enâniyetçi bir kavga,
Mutlak doğru her ortamda,
Her konu ona sorula.
Biz doğruyuz onlar yanlış,
Onlara yûh bize alkış,
Olmamalı başka bakış,
Farklı olana hor bakış.
Herkes mutlak kurtarıcı(!)
Hiç yokmuş sanki yanlışı,
Konuşması kalp kırıcı,
İnsanları ayırıcı.
Asgarî müşterek yok mu?
Yanlışın doğrusu yok mu?
Doğrunun yanlışı yok mu?
İstişare etmek yok mu?
Yanılmayan insan var mı?
Herşeyi bilenler var mı?
Kusursuz güzeller var mı?
Husûmette fayda var mı?
Bir araya gelinmez mi?
Farklı görüş dinlenmez mi?
Hak tavsiye edilmez mi?
Nasihatçi dinlenmez mi?
Biz akız onlar kapkara,
Biz doğru onlar yanlışta,
Akıl durmuş bu yarışta,
Bu işin sonu ne ola?
Göz başkasını görmekte,
Kimse kendin görmemekte,
Mükemmelim zannetmekte,
Hatasını görmemekte.
Bu sevda ne zaman biter?
Amaç hizmet ise eğer;
Kardeşçe kelâm ederler,
Husûmeti terkederler.
Herkes kendine bakmalı,
Doğru ikazı almalı,
Önyargılı olmamalı,
Sû-i zan terk olunmalı.
Akl-ı selîm esas olsun,
Ben değil, biz konuşulsun,
Şahsî çıkar unutulsun,
Özveride bulunulsun.
Tefrikadan fayda olmaz,
Her yüze gülen dost olmaz,
Dost olan yanlış konuşmaz,
Husûmet içinde olmaz.
Bu dünya bir eğlencelik,
Makam mevki emanetlik,
Şuurlu olmak erdemlik,
Ahiret gerçek güzellik…
Hasan Kuş – 26/01/2004