Last updated on September 11, 2024
Dünya hayatımız sona ermeden,
Ecel gelip, vâdemiz tükenmeden,
Kendi muhâsebemizi yapalım,
Canımız bedenden uçup gitmeden.
Nereden ve niçin geldik, biz kimiz?
Ne zaman ve nereye gideceğiz?
Sahip olduğumuz bir şeyler var mı?
Bizler hepimiz, bir emanetçiyiz!
Emanete hıyânet etmeyelim,
Ahd-i evvele vefâ gösterelim,
“Kâlû belâ” dedik “Bezm-i elest”te,
Hayata buna göre yön verelim.
Eş, dost, evlâd-u ıyâl, çoluk-çocuk,
Mal, mülk, makam-mevki, varlık ve yokluk,
Emanet ve imtihan vesilesi;
Başımıza gelen darlık ve bolluk.
İhsân olunan nimete şükretmek,
Başa gelen musibete sabretmek,
İyi veya kötü, her hâl-u kârda,
Dâima yüce Allah’a hamdetmek.
Allah, Peygamber, kul, hayvanât hakkı,
Olmamalı bizde kimsenin hakkı,
Haklara gadretmeden çalışmalı;
Ölmeden ödemek için her hakkı.
Üzmeyip, sevindirelim insanı,
İnfâk ederek çoğaltalım malı,
İmkânlarımız ne olursa olsun;
Dâima ehl-i kanaât olmalı.
Hoş ve güzel olanı işleyelim,
Allah’ın rızâsını gözetelim,
Yaptıklarımızın mükâfatını;
Kuldan değil, Allah’tan bekleyelim.
Sadece Rabbimize kul olalım,
Dünya metâına aldanmayalım,
Hâlik-ı zî-şâna kul olmak varken;
Mâsivâya kul-köle olmayalım.
Niyetimizde hayır, ihlâs olsun,
Gönül ve dilimizde Allah olsun,
Fâni dünyaya aldanmayalım ki;
Dâreynimiz mâmur ve mes’ud olsun.
Dünya hayatı kısa ve geçici,
İnsanoğlu olmuş dünyaya bekçi,
Bekçi olan mal sahibi değildir,
Adâletli olmalıdır her bekçi.
Kötü huylardan vâreste olmalı,
İyi huylara sahip olunmalı,
Çirkinliği güzelle değiştirip;
Peygamber ahlâkıyla donanmalı.
Düşüncede hüsn-i zan galip olsun,
İyi-kötü bizim için bir olsun,
Vicdanımızda hem iyiler için,
Hem kötüler için merhamet olsun.
Kuruntulara esir olmayalım,
Gerçeği anlamaya çalışalım,
Yanlış düşünceleri doğru sanıp,
Doğrular ile inatlaşmayalım.
Elde hatâ arayan, kendin görmez,
Kendi kusurlarını asla bilmez,
Kendi muhâsebesini yapanlar;
Kendinde hatâ görür, elde görmez…
Hasan Kuş – 17/08/1997