Last updated on September 11, 2024
Sorarsa bazıları şu beşeri,
Çekinmeden söyle ki; o bir deli,
Haramla meşgul eli ile dili,
Yüzünde belli günâhının kiri.
İşşiz, güçsüz tembelin birisidir,
Sorumluluk almaktan vârestedir,
Bir şey bilmez, câhilin birisidir,
Hiç çekinme söyle, bunlar zâhirdir.
İşi gücü başkasını kırmaktır,
Onun bunun işine karışmaktır,
Yaptığı iş sadece şımarmaktır,
İnsanlıktan uzak yaşamaktadır.
Riyâ, gösteriş mi dersin, diz boyu,
Kibir ve ikiyüzlülüktür huyu,
Kötülüklere dalmış onun yolu,
İyi olan yere uğramaz yolu.
Bilirim der, câhilliğini gizler,
Düşünmeden her konuda söz eder,
Söz ve hareketleri, câhilim der,
Onu îzâha yetmez kelimeler.
Düşünmeden soyunur hocalığa,
Fetvâ dağıtır müftü edâsıyla,
“El-Câhilu cesûrun” nasıl olsa,
Tek otoritedir o her ortamda.
Doğru olan yolda ters yöne girer,
Herkes zirveye, o zemine iner,
Akıllı, nefsî murâkabe eder,
O ise ağyârı hesaba çeker.
Emin değildir, söz verince cayar,
Haddi aşar yalana yalan katar,
İyilikten de köşe bucak kaçar,
Suç işler hemen başkasına atar.
Böyle biri hizmet edebilir mi?
Başkalarınca sevilebilir mi?
Böylesinin ardından gidilir mi?
Böyle birine hiç güvenilir mi?
Dikkatli ol böyle hâllere düşme,
Hâllerini kontrol et, hatâ etme,
Hatâları telâfi et, gecikme,
Hayır yolunu tut, onu terketme…
Hasan Kuş – 22/04/1996