Last updated on August 20, 2025
“Gerçek insan” görevin düşünür,
“Küçük insan” çıkarın düşünür,
Sence, hangisi güzel görünür?
‘Gerçek insan’ mı, ‘Küçük insan’ mı?
“Gerçek insan” karşılıksız sever,
Menfaat beklemez yardım eder,
İyilik yapınca rahat eder,
Tamahkârlık zincirini çözer.
“Küçük insan” çıkarıyla ölçer,
Çıkar, menfaat yoksa terkeder,
Menfaat olunca rahat eder,
Tamahın kölesi olur gider.
“Gerçek insan” etrafa nur saçar,
Doğrudan ayrılmaz, şerden kaçar,
Haksızlık etmez, adalet saçar,
Bütün insanlara kuçak açar.
“Küçük insan” etrafını yakar,
Şerden ayrılmaz, doğrudan kaçar,
Zulüm eder, adaletten kaçar,
Bütün insanlar şerrinden kaçar.
“Gerçek insan” her yerde sevilir,
İyi, güzel, doğru birisidir,
Emniyetli ve güvenilirdir,
Parmakla gösterilen biridir.
“Küçük insan” her yerde yerilir,
Kötü, çirkin, yanlış birisidir,
Güvenilmez, şüpheli biridir,
Yanına varılmaz, kibirlidir.
“Gerçek insan” önünü görür,
Hesap vereceğini düşünür,
Yarın ne olacağını düşünür,
Hata ve yanlışına üzülür.
“Küçük insan” o anı düşünür,
Egosunu tatminle meşguldür,
Yarın derdi yok, derdi bugündür,
Yanlışını bile doğru görür.
Hayatı hizmet “gerçek insanın”,
Hizmet için terkeder rahatın,
Dertlidir derdiyle başkasının,
Değerini bilir o zamanın.
Hayatı oyun “küçük insanın”,
Derdi vur patlasın çal oynasın,
Ona dokunmayan bin yaşasın,
İsraf edicisidir zamanın.
Dostum, “gerçek insan” olmalısın,
Hep zirvelere tırmanmalısın,
“Küçük insan” olup batmayasın,
“Gerçek insan” mı, “Küçük insan” mı?
Hasan Kuş – 09/02/2004