Last updated on September 11, 2024
Gel kardeşim, halleşelim,
Birbirimizle dertleşelim,
Üzüntü ve sevincimizi bilelim,
Hem dertleşelim, hem düşünelim…
İnsanız, derdimiz de olur,
Neşemiz de,
Dertler bizi bırakmaz ölene kadar,
Ya ölünce?..
Ölünce dertler biter mi?
Buradan hazırlayıp ta gönderdiklerin
İşte bunlardır diye önüne gelmez mi?
Bunların hesabını vermek,
Dert olarak yetmez mi?
Demek ki dert ne burada biter,
Ne de ötede…
Dertlerimiz çok;
Hem maddî, hem mânevî,
Hem dünyevî, hem uhrevî.
Yemek, içmek, gezmek, eğlenmek,
Kazanmak, biriktirmek,
Yeni ve güzel şeylere sahip olmak.
Hayat bundan mı ibaret?
Yok mudur işin sonunda kıyamet?
İşin, aşın, ekmeğin,
Eşin, çocuğun,
Az veya çok.
Bunların hepsi birer nimet,
Ya hiç olmasa?
Az da olsa şükret, kanaat et.
Oyunla, eğlenceyle, boş şeylerle,
Zamanını zâyi etme,
Aklını başına al gecikme,
İbadetini yap, Allah’a kulluk et.
Ölüm ne zaman, nerede gelecek?
Tefekkür et!
Vakti belli değildir,
Ölüm meleğinin seni ziyareti.
Ansızın, evde, işte, yolda,
Veya hiç tahmin etmediğin bir yerde.
Belki, genç yaşta,
Hayatının baharında,
En mutlu anında,
Gelecek için planlar yaptığın sırada.
Belki de en sevdiğin şeyi,
Afiyetle yediğin sırada…
Öyleyse ağırdan alma, ciddi ol,
Kimseye muhtaç olmamak için,
Yaradana hakîki bir kul ol.
O’na hesap verebilmek için,
Acele et, O’nun yolunda ol…
Hasan Kuş – 17/10/1998