Matlûb, Maksûd, Murâd Sensin,
Tapılacak Ma’bûd Sensin,
Mâlik ve Hükümdar Sensin,
Her şey Fâni, Bakî Sensin.
Zikirsin dillerimizde,
Dermansın dertlerimizde,
Huzursun kalplerimizde,
Celîsin meclisimizde.
Bu kul, durmaz figân eder,
Gece gündüz devran döner,
Aşkın ve cemâlin ister,
Bir nebze de olsa yeter.
Nazar edersin kalplere,
Her şey emrine âmâde,
Koyma mahşerde firkâte,
Düşeriz derin zillete.
Aşkının mahrumiyeti,
Yakar kavurur kalpleri,
Aşkının hasret nöbeti,
Kullukta bulur iksiri.
Halife kıldın kendine,
Arzını verdin eline,
Yolu gösterdin gidene,
Miftâh oldu cennetine.
Verdiğin nimetler hadsiz,
Kul Sana şükürden âciz,
Mahşer günü biz çaresiz,
Sen çare ol, biz âciziz.
Muhtacım ben rahmetine,
Dâhil et sevdiklerine,
Lâyık ümmet et Nebî’ne,
Komşu eyle Habîbine.
Allah’ım Senin kulunum,
Senin yoluna kurbanım,
Yolunda ben bir gedâyım,
‘Cemâl’ aşkıyla yanarım.
Esmânı yâdeder diller,
Kudretini görür gözler,
Kul rızâna ermek diler,
Senin rızân bize yeter.
Seni yâdetmemek gaflet,
Sana isyan büyük zillet,
Sana kulluktadır izzet,
Allah’ım, bize nasîbet…