Last updated on September 11, 2024
Sıcak çay içersin ısınır için,
Sen dünyada yaşıyorsun ne için?
Çay demlenir demlikte senin için,
Sen dünyaya gelmişsin kimin için?
Çaydanlık yanıyor çay pişsin diye,
Demlik, fokur fokur kaynasın diye,
Çayı içen zevkine varsın diye,
İnsan yaşıyor kulluk etsin diye.
Çaylarımız geliyor demli demli,
Tavşan kanı gibi olduğu belli,
Verilen ömrü zâyi etmemeli,
Onu güzelce değerlendirmeli.
Çayın dibinde kalan şu tortular,
Onlar fazla, çöpe atılacaklar,
Eğer boynunda olursa günahlar;
Seni de cehenneme atacaklar.
Çayı içersin elinde bardağın,
Yok mudur senin Hakk’a yakınlığın?
Yetmedi mi bu kadar taşkınlığın?
Hesap verecek bir gün âzâların!
Zevk, eğlence diye diye inledin,
Eğlenmek için her şeyi denedin,
Helâl-haram düşünmedin, hep yedin,
Niçin Hakk’ın yolunda yürümedin?
İçtiğinde tavşankanı çayını,
Kuzu gibi ödersin hesabını,
Emanet etmiş Allah sana canı,
Düşünmez misin onun hesabını?
Çayını âfiyetle yudumlarsın,
Malını ve mülkünü hep sayarsın,
Sırat üzerinde ne yapacaksın?
Paran seni kurtarır mı sanarsın?
Çaylar bahâne, muhabbet şahâne,
Yeryüzüne gelmiş sayısız hâne,
Hepsi dökülmedi mi tane tane?
Mahşer günü bulamazsın bahâne!
Çay da bir nimet diğerleri gibi,
Od’da yanmamak için onun gibi,
Hayırda yarışmalı, mecnûn gibi,
Hakk’a ulaşmalı, geldiğin gibi.
Çay içerken geldi bunlar aklıma,
Gerçek kul olmalıyım Allah’ıma,
Çaredir O, akan kanlı yaşıma,
Merhemdir, geçmek bilmeyen yarama…
Hasan Kuş – 25/03/1996